رتبه‌بندی اعتباری (Credit Scoring)

رتبه اعتباری، مقیاسی برای محاسبه ریسک اعتباری است که با استفاده از فرمول‌های استانداردی از گزارش اعتباری استخراج و محاسبه می‌شود. رتبه اعتباری مناسب در نتیجه پرداخت به‌موقع صورتحساب‌ها و تسهیلات دریافتی حاصل می‌شود. از سویی دیگر، یک رتبه اعتباری نامناسب در نتیجه تأخیر در بازپرداخت صورتحساب‌ها، اقساط تسهیلات اعتباری، سابقه منفی از جمله ورشکستگی، سابقه چک برگشتی، داشتن سابقه منفی در زمینه بدهی مالیاتی و داشتن سابقه منفی در بانک اطلاعاتی سازمان‌های بیرونی تأمین‌کننده اطلاعات، مشخص می‌گردد.

رتبه‌بندی اعتباری فقط در صنعت بانکداری کاربرد ندارد و در صنایعی همچون مخابرات، خدمات همگانی، بیمه، آموزشی، پخش، سلامت و … کاربردهای فراوانی دارد.

در رتبه‌بندی اعتباری، می‌توان فراتر از تهیه گزارش‌های متنوع از وضعیت اعتباری انواع مشتریان یا مشترکین سازمان از قبیل:

  • وضعیت کامل اعتباری مشترک یا مشتری
  • تشریح کامل روند بازپرداخت‌ها یا تسویه‌حساب‌ها هر مشترک یا مشتری
  • ترسیم وضعیت تعهدات آتی مشترک یا مشتری
  • ترسیم وضعیت تعهدات سررسید گذشته و معوق مشترک یا مشتری
  • ترسیم وضعیت تعهدات غیرمستقیم مشترک یا مشتری
  • و …

به مدل‌سازی رفتارهای مالی ایشان جهت تصمیم‌سازی اعطای اعتبار به آن‌ها، خوشه‌بندی مشترکین یا مشتریان و یا پیش‌بینی‌های مبتنی بر داده‌کاوی در مورد نحوه و زمان بازپرداخت‌ها، پرداخت.

کلمات کلیدی :

امتیاز اعتباری، Credit Score، رتبه‌بندی اعتباری، امتیاز هویت، Identity score، گزارش اعتبار، credit report، بازپرداخت‌ها و تسویه‌حساب‌های مشتری، وضعیت تعهدات مشتری، اعتبارسنجی رفتار مالی، خوشه‌بندی مشتریان، شفافیت بانک جامع اطلاعات مشتریان، پایگاه داده رتبه‌بندی اعتبار، ریسک ارائه تسهیلات، داده‌کاوی رفتار مشتریان، تحلیل گزارش اعتبار، تحلیل آماری از اطلاعات اعتباری